De Voorstelling

Smaalverhaal van

Suraj Bihari

Hele smaakverhaal

Er was altijd een kerrie lucht aanwezig. Natuurlijk was er zo nu en dan vaker feest en toen kwam De trassi (smelly garnalen pasta) op tafel. Alhoewel we altijd Surinaamse Hindi platen (ik noem het nog steeds roti) hebben gegeten kunnen we tot op de dag van vandaag erg genieten van aardappelen, groeten en sausje. De plof kip van 10 jaar geleden is inmiddels vervangen door een soja variant.

Het huis van toen smaakt naar tapijt met een vleugje laminaat.

Stap 1 van 2

 ?>

Ingezonden smaakverhalen

Mijn thuis smaakt naar...

Mijn moeder was er vaak niet en als ik mijn broertje honger hadden…

Lees meer
Mijn thuis smaakt naar...

Mijn thuis smaakte naar Indisch eten, afgewisseld met Hollandse pot en op zaterdag, moedertjeszaterdagsoep. Omdat het op zaterdag altijd een zoete inval was van mensen

Lees meer
Mijn thuis smaakt naar...

Mijn thuis smaakt naar macaroni met ham en kaas van mijn moeder. Ik heb het vaak zelf proberen te maken maar het smaakte altijd anders. Nooit zoals die van mijn moeder.

Lees meer
Mijn thuis smaakt naar...

Na mijn elfde, toen we verhuisden naar de Vogelwijk en mijn moeder ziek werd, smaakte thuis naar verantwoorde maaltijden bereid door gezinsverzorgsters

Lees meer
Mijn thuis smaakt naar...

Altijd als ik een frikandel zie, voel ik een enorme aantrekkingskracht. Ook al ben ik al zo’n 20 jaar vegetariër. Ik was een jaar of 8 toen ik voor het eerst overwoog te stoppen met vlees. Ik zat achterop de fiets bij mijn moeder en ik vroeg haar ‘zit er vlees in een frikandel?’. Ze …

Lees meer

©© Amstel 2020

De website van Aan Tafel! gebruikt cookies voor functionele en statistische doeleinden. Bij bezoek aan de website geef je toestemming voor het plaatsen van deze cookies.