De Voorstelling

Smaalverhaal van

Suraj Bihari

Hele smaakverhaal

Er was altijd een kerrie lucht aanwezig. Natuurlijk was er zo nu en dan vaker feest en toen kwam De trassi (smelly garnalen pasta) op tafel. Alhoewel we altijd Surinaamse Hindi platen (ik noem het nog steeds roti) hebben gegeten kunnen we tot op de dag van vandaag erg genieten van aardappelen, groeten en sausje. De plof kip van 10 jaar geleden is inmiddels vervangen door een soja variant.

Het huis van toen smaakt naar tapijt met een vleugje laminaat.

Stap 1 van 2

 ?>

Ingezonden smaakverhalen

Mijn thuis smaakt naar...

Als ik aan de geur van mijn kindertijd denk dan ruik ik heerlijk Afrikaans eten en de stank van de jongens die terugkwamen van het jagen.

Lees meer
Mijn thuis smaakt naar...

Mijn moeder was er vaak niet en als ik mijn broertje honger hadden…

Lees meer
Mijn thuis smaakt naar...

Mijn thuis, toen mijn moeder nog leefde, smaakt naar volkoren pannenkoeken, chocopasta op basis van honing, levertraanpillen, linksgedraaide (of rechts?) yoghurt en havermoutpap. Mijn thuis met alleen m’n vader smaakt naar biefstuk met friet en chinees.

Lees meer
Mijn thuis smaakt naar...

Mijn thuis smaakte naar Indisch eten, afgewisseld met Hollandse pot en op zaterdag, moedertjeszaterdagsoep. Omdat het op zaterdag altijd een zoete inval was van mensen

Lees meer
Mijn thuis smaakt naar...

Altijd als ik een frikandel zie, voel ik een enorme aantrekkingskracht. Ook al ben ik al zo’n 20 jaar vegetariër. Ik was een jaar of 8 toen ik voor het eerst overwoog te stoppen met vlees. Ik zat achterop de fiets bij mijn moeder en ik vroeg haar ‘zit er vlees in een frikandel?’. Ze …

Lees meer

©© Amstel 2020

De website van Aan Tafel! gebruikt cookies voor functionele en statistische doeleinden. Bij bezoek aan de website geef je toestemming voor het plaatsen van deze cookies.