De Voorstelling

Smaalverhaal van

André Coku

Hele smaakverhaal

Ik ben André 49 jaar uit zuidoost Europa. Mijn thuis smaakt mediterraans. Allemaal vers en met lekkere wijn.

Ik ben een wereldburger, maar al 30 jaar woon ik in Nederland afgewisseld met Italië vanwege mijn zoon die daar woont. Een tijd waar de zussen en moeders kookten en de jongens en mannen aten. Oh maar wat wilde ik graag ook groenten snijden en bakken. Soms strooide ik nog wat kruiden in de pan om het smakelijker te maken. Stiekem want mijn zussen mochten het niet zien. Misschien houd ik daarom nu zo ontzettend van koken omdat het een verlangen was die ik als kind al had.

De aard van het zelf is en kunst de man mist de interne instinctieve regel om zijn leven in de natuur te lijden ons instinct is zeer beperkt in vergelijking met de dieren wij hebben als bron de technieken voor veel dingen ontwikkeld Ik ben altijd gepassioneerd en fantasierijk geweest om te koken sinds ik de techniek heb geleerd die me veel heeft geholpen om smakelijke gerechten te bereiden. Ik heb gewerkt in overige verschillende keukens restaurants toevallig vond ik mezelf op deze reis door de kok als vrijwilliger te doen en ben ik gelukkiger dan ooit. Ik kok sinds 10 maanden elke donderdag voor het drugspastorat met 65 euro kook ik met mijn hart voor liefst 60-70 mensen. Ik struin de supermarkten en markten af voor alles wat op dat moment in de aanbieding is om voor zo weinig mogelijk zo lekker mogelijk te koken. De beloning die ik krijg is waard de complimenten van mensen die daar eten heeft mij en betere man gemaakt. Eens had de man meer sociale relaties dan materiële goederen en was waarschijnlijk gelukkiger dan wij nu… Ik ben ook ik ben blij en gelukkig dat jullie als journalisten bereid zijn mijn verhaal te verspreiden van jullie erkenning wordt mijn identiteit geboren. Heel erg bedankt dit was mijn verhaal. En dit is mijn samenvatting. Tot volgende keer aan tafel. Groetjes André

Mijn thuis smaakt Mediteraans. Frutti di Mare. Allemaal vers en met lekkere wijn.

Stap 1 van 2

50%
 ?>

Ingezonden smaakverhalen

Mijn thuis smaakt naar...

Iedere dag, stipt om zes uur eten. Geur van gebakken boter. Geruite tafelkleden en boerenbond servies. Wat je opschept moet je opeten. Hollandse nasi, met een gebakken eitje en augurkjes, een keer per week. Wee-e lucht van bruin gekookte tuinbonen met vette spek. Kapucijners met ‘Zeeuws meisje stroop’. Gekookte aardappels, vlees, groente, appelmoes (of rabarber) …

Lees meer
Mijn thuis smaakt naar...

Mijn thuis, toen mijn moeder nog leefde, smaakt naar volkoren pannenkoeken, chocopasta op basis van honing, levertraanpillen, linksgedraaide (of rechts?) yoghurt en havermoutpap. Mijn thuis met alleen m’n vader smaakt naar biefstuk met friet en chinees.

Lees meer
Mijn thuis smaakt naar...

Ik ben André 49 jaar uit zuidoost Europa. Mijn thuis smaakt mediterraans. Allemaal vers en met lekkere wijn. Ik ben een wereldburger, maar al 30 jaar woon ik in Nederland afgewisseld met Italië vanwege mijn zoon die daar woont. Een tijd waar de zussen en moeders kookten en de jongens en mannen aten. Oh maar …

Lees meer
Mijn thuis smaakt naar...

Mijn thuis smaakt ‘ s ochtends naar Brinta terwijl ik Bambix wil! ‘ S avonds naar spaghetti bolo of lever of Brussels lof. Op vrijdag smaakt t naar al t voorgaande maar dan door elkaar.

Lees meer
Mijn thuis smaakt naar...

Altijd als ik een frikandel zie, voel ik een enorme aantrekkingskracht. Ook al ben ik al zo’n 20 jaar vegetariër. Ik was een jaar of 8 toen ik voor het eerst overwoog te stoppen met vlees. Ik zat achterop de fiets bij mijn moeder en ik vroeg haar ‘zit er vlees in een frikandel?’. Ze …

Lees meer

©© Amstel 2019

De website van Aan Tafel! gebruikt cookies voor functionele en statistische doeleinden. Bij bezoek aan de website geef je toestemming voor het plaatsen van deze cookies.