De Voorstelling

Hele smaakverhaal

Altijd als ik een frikandel zie, voel ik een enorme aantrekkingskracht. Ook al ben ik al zo’n 20 jaar vegetariër. Ik was een jaar of 8 toen ik voor het eerst overwoog te stoppen met vlees. Ik zat achterop de fiets bij mijn moeder en ik vroeg haar ‘zit er vlees in een frikandel?’. Ze antwoordde: ‘een heel klein beetje maar’, waarop ik zei ‘dat is mooi, dan laat ik het laatste stukje gewoon liggen’. Toen ik uiteindelijk echt vegetariër werd, begreep ik dat het zo niet werkte en liet ik mijn geliefde frikandellen voortaan liggen. Maar nog steeds voel ik een gigantische aantrekkingskracht, elke keer wanneer ik lang de Febo loop.

Mijn thuis smaakt naar frikandellen

Stap 1 van 2

 ?>

Ingezonden smaakverhalen

Mijn thuis smaakt naar...

Mijn moeder was er vaak niet en als ik mijn broertje honger hadden…

Lees meer
Mijn thuis smaakt naar...

Mijn thuis, toen mijn moeder nog leefde, smaakt naar volkoren pannenkoeken, chocopasta op basis van honing, levertraanpillen, linksgedraaide (of rechts?) yoghurt en havermoutpap. Mijn thuis met alleen m’n vader smaakt naar biefstuk met friet en chinees.

Lees meer
Mijn thuis smaakt naar...

Mijn thuis smaakt naar macaroni met ham en kaas van mijn moeder. Ik heb het vaak zelf proberen te maken maar het smaakte altijd anders. Nooit zoals die van mijn moeder.

Lees meer
Mijn thuis smaakt naar...

Mijn thuis smaakt ‘ s ochtends naar Brinta terwijl ik Bambix wil! ‘ S avonds naar spaghetti bolo of lever of Brussels lof. Op vrijdag smaakt t naar al t voorgaande maar dan door elkaar.

Lees meer
Mijn thuis smaakt naar...

Mijn thuis smaakte naar Indisch eten, afgewisseld met Hollandse pot en op zaterdag, moedertjeszaterdagsoep. Omdat het op zaterdag altijd een zoete inval was van mensen

Lees meer

©© Amstel 2020

De website van Aan Tafel! gebruikt cookies voor functionele en statistische doeleinden. Bij bezoek aan de website geef je toestemming voor het plaatsen van deze cookies.